تفاوت پی آر پی و ارتوکین تراپی +هزینه ارتوکین تراپی 1405

تاریخ آخرین آپدیت 2026-05-21 توسط مبینا نقوی

تفاوت اصلی در مکانیسم اثر و مواد اولیه نهفته است: پی آر پی با جداسازی پلاکتهای خون خود بیمار، عوامل رشد آزاد میکند که ترمیم بافت را تحریک می‌نماید. در مقابل، ارتوکین تراپی با تزریق ماده تحریک‌کننده پاسخ التهابی کنترل‌شده‌ای ایجاد کرده و روند بهبود را باز میسازد. پی آر پی بیشتر برای آسیبهای تاندونی و مفصلی مزمن کاربرد دارد؛ ارتوکین برای دردهای رباطی و آرتروز خفیف مناسب‌تر است. انتخاب هر روش به تشخیص پزشک و شرایط بیمار بستگی دارد.

جهت دریافت مشاوره رایگان با پزشک متخصص تماس بگیرید: 02191092878 – 02191090158

هزینه ارتوکین‌تراپی در تهران – سال 1405 با بیمه ها

نوع بیمه	هزینه هر جلسه (تومان)
بدون بیمه	7.000.000
تأمین اجتماعی	۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۸٬۰۰۰٬۰۰۰
بیمه سلامت	۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۸٬۰۰۰٬۰۰۰
بیمه نیروهای مسلح	۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۸٬۰۰۰٬۰۰۰
بیمه تکمیلی معلم	۱٬۵۰۰٬۰۰۰ تا ۵٬۵۰۰٬۰۰۰
بیمه تکمیلی دانا	۱٬۵۰۰٬۰۰۰ تا ۵٬۵۰۰٬۰۰۰
بیمه تکمیلی پارسیان	۱٬۲۰۰٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰٬۰۰۰
بیمه تکمیلی ایران	۱٬۲۰۰٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰٬۰۰۰
بیمه تکمیلی آسیا	۱٬۲۰۰٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰٬۰۰۰
بیمه تکمیلی دی	۱٬۵۰۰٬۰۰۰ تا ۵٬۵۰۰٬۰۰۰
بیمه تکمیلی SOS	۸۰۰٬۰۰۰ تا ۳٬۲۰۰٬۰۰۰
بیمه تکمیلی بانک‌ها/نفت	۸۰۰٬۰۰۰ تا ۳٬۰۰۰٬۰۰۰

هزینه ارتوکین تراپی آزاد

هزینه ارتوکین‌تراپی به‌صورت آزاد در تهران، بدون استفاده از بیمه، معمولاً در بازه‌ای بین ۷ میلیون تومان برای هر جلسه قرار دارد.

این مبلغ تحت تأثیر عواملی مانند برند کیت، تجربه پزشک، تجهیزات همراه درمان و محل انجام آن (کلینیک خصوصی یا بیمارستان) متفاوت است. هزینه کلی دوره نیز با توجه به تعداد جلسات (معمولاً ۴ تا ۶ جلسه) محاسبه می‌شود.

هزینه ارتوکین‌تراپی در مراکز دولتی

هزینه ارتوکین‌تراپی در مراکز دولتی معمولاً کمتر از مراکز خصوصی است و بسته به نوع بیمه و مرکز درمانی، متغیر خواهد بود. در سال 1405، اگر بیمار تحت پوشش بیمه‌هایی مانند تأمین اجتماعی یا سلامت باشد، معمولاً پرداختی او برای هر جلسه بین 7 میلیون تومان خواهد بود.

این مبلغ شامل بخشی از هزینه کیت، تزریق و خدمات جانبی است که توسط بیمه پوشش داده نمی‌شود. برخی بیمارستان‌های دولتی با پزشکان متخصص نیز ممکن است هزینه را کاهش دهند، اما خدمات با تأخیر یا نوبت طولانی همراه خواهد بود.

هزینه پی آر پی سال 1405

نقطه تزریق	قیمت (تومان)	هزینه کیت (تومان)
prp شانه و زانو ( یک ناحیه)	4.000.000	850.000
prp شانه و زانو ( دو ناحیه)	8.000.000	850.000
prp کمر	7.000.000	850.000
prp مو	2.500.000	850.000
prp صورت	2.500.000	850.000

برای اطلاع دقیق از هزینه و میزان پوشش‌دهی بیمه حتما با 02191090158 تماس حاصل فرمایید.

تفاوت ارتوکین تراپی و پی آرپی در کاربرد

تفاوت عمده میان پی آر پی و ارتوکین تراپی در نوع اختلالات درمانی است. ارتوکین تراپی بیشتر برای درمان مشکلات مفصلی و التهاب‌های مفاصل مانند آرتروز و التهاب تاندون‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در حالی که پی‌آرپی (پلاسمای غنی از پلاکت) به‌طور گسترده برای درمان آسیب‌های بافت نرم مانند کشیدگی عضلات، آسیب به رباط‌ها و جوانسازی پوست و رشد مجدد مو کاربرد دارد. پی‌آرپی در درمان آسیب‌های ورزشی و آرتروز نیز کاربرد دارد، ولی ارتوکین بیشتر برای بیماری‌های التهابی مزمن مفاصل مؤثر است.

پی آر پی و ارتوکین تراپی، ابتدا خون بیمار گرفته می‌شود و سپس پردازش می‌شود. اما تفاوت عمده ارتوکین تراپی و پی آرپی در فرآیند آماده‌سازی است. در ارتوکین تراپی، پروتئین‌های ضد التهاب استخراج شده و به‌طور مستقیم به ناحیه آسیب‌دیده تزریق می‌شوند.

این در حالی است که در پی‌آرپی، پلاکت‌های غنی شده از خون بیمار استخراج می‌شوند که شامل فاکتورهای رشد بوده و به ناحیه آسیب‌دیده برای ترمیم سریعتر بافت‌ها تزریق می‌شوند.

زمان بهبودی در هر دو روش ارتوکین تراپی و پی آرپی معمولاً کوتاه است، ولی در پی‌آرپی بیمار ممکن است برای درمان به چند جلسه نیاز داشته باشد.

نحوه انجام پی آر پی

اولین مرحله در انجام پی‌آرپی، گرفتن نمونه خون از بیمار است. در این مرحله، مقدار مشخصی خون از بیمار گرفته می‌شود، مشابه فرآیند گرفتن خون برای آزمایشات معمولی. معمولاً حدود 20 تا 60 میلی‌لیتر خون بسته به نیاز درمانی از بیمار گرفته می‌شود.

پس از گرفتن نمونه خون، خون به دستگاه سانتریفیوژ منتقل می‌شود. این دستگاه با چرخش سریع خون، اجزای مختلف آن را جدا می‌کند. هدف از این فرآیند جدا کردن پلاکت‌های غنی از سایر اجزای خون مانند گلبول‌های قرمز و سفید است.

پس از استخراج پلاسمای غنی از پلاکت، این ماده آماده تزریق به ناحیه آسیب‌دیده می‌شود. پزشک با استفاده از سوزن‌های نازک این پلاسمای غنی از پلاکت را به منطقه‌ای که نیاز به درمان دارد، تزریق می‌کند.

پس از تزریق، پلاکت‌های غنی از فاکتورهای رشد به طور مستقیم به بافت آسیب‌دیده کمک می‌کنند تا فرآیندهای ترمیم و بازسازی آغاز شود. این فاکتورها باعث افزایش تولید کلاژن، بهبود خونرسانی و تسریع در فرآیند بازسازی بافت‌ها می‌شوند.

To make PRP, the doctor will first draw your blood, then put it in a centrifuge, a device that spins at high speeds. The centrifuge separates red blood cells from the plasma and platelets. After discarding the red blood cells, what remains is a mixture of plasma and a concentration platelets. برای ساخت پی آر پی، پزشک ابتدا خون شما را می گیرد، سپس آن را در یک سانتریفیوژ قرار می دهد، دستگاهی که با سرعت بالایی می چرخد. سانتریفیوژ گلبول های قرمز خون را از پلاسما و پلاکت ها جدا می کند. پس از دور ریختن گلبول های قرمز، آنچه باقی می ماند مخلوطی از پلاسما و غلظت پلاکت ها است.

منبع: yalemedicine

نحوه انجام ارتوکین تراپی

اولین قدم در ارتوکین تراپی، گرفتن نمونه خون از بیمار است. در این مرحله، مقدار مشخصی خون از بیمار گرفته می‌شود، معمولاً حدود 30 تا 50 میلی‌لیتر خون. این خون مانند روش‌های معمول آزمایش خون، از طریق سوزن از ورید بازو جمع‌آوری می‌شود.

در مرحله بعد، خون جمع‌آوری‌شده به دستگاه سانتریفیوژ منتقل می‌شود. در این دستگاه، خون به سرعت چرخیده و اجزای مختلف آن از هم جدا می‌شود. هدف از این فرآیند، استخراج پلاسمای غنی از پروتئین‌های ضد التهاب است که برای کاهش التهاب و درد مفاصل بسیار موثر هستند.

پس از استخراج پلاسمای غنی از پروتئین‌ها، این ماده به ناحیه آسیب‌دیده یا مفصل ملتهب تزریق می‌شود. این تزریق معمولاً با استفاده از سوزن‌های نازک و تحت نظارت دقیق پزشک انجام می‌شود. پزشک ارتوکین را به نواحی خاصی از بدن که دچار التهاب یا درد مفصلی هستند، مانند زانو، شانه یا کمر، تزریق می‌کند.

پس از تزریق ارتوکین، پروتئین‌های موجود در پلاسمای غنی از پلاکت، به کاهش التهاب و تسکین درد مفاصل کمک می‌کنند. این فاکتورها همچنین به تحریک روند ترمیم بافت‌ها و بازسازی سلولی می‌پردازند. در طی چند روز یا هفته، بیماران ممکن است کاهش درد و افزایش حرکت مفصل را تجربه کنند.

تفاوت پی آر پی و ارتوکین تراپی در مزایا و معایب

در مقایسه مزایا و معایب دو روش پی آر پی (PRP) و ارتوکین تراپی، تفاوت‌های مهمی وجود دارد.

معایب ارتوکین تراپی

معایب اصلی	توضیح
درد و ناراحتی موقت	شایع‌ترین عارضه؛ معمولاً ۱ تا ۲ روز پس از تزریق طول می‌کشد.
سفتی و کبودی	عوارض شایع اما خوش‌خیم .
نیاز به جلسات متعدد	معمولاً به چندین نوبت تزریق (مثلاً ۴ جلسه) نیاز دارد.
خطر آسیب بافتی (در تزریق نامناسب)	احتمال آسیب به اعصاب یا خونریزی در صورت عدم مهارت پزشک.
اثرات بلندمدت نامشخص	بیشتر مطالعات روی نتایج کوتاه‌مدت (کمتر از ۶ ماه) متمرکز بوده‌اند.

معایب پی آر پی

دسته	عوارض اصلی
عوارض شایع	درد، تورم و سفتی مفصل
نوع خطرناک‌تر	PRP حاوی گلبول سفید (LR-PRP) درد و تورم بیشتری دارد
خطرات جدی و نادر	نابینایی دائمی (در تزریق صورت) – افزایش خطر عفونت پس از جراحی
محدودیت اصلی	عدم استانداردسازی کیت‌ها و روش تهیه

مزایای ارتوکین تراپی

ارتوکین تراپی مزایای قابل توجهی دارد. اولاً، هزینه آن بسیار پایین‌تر از روش‌هایی مثل پی آر پی است زیرا ماده تزریقی (دکستروز) ارزان و در دسترس است. دوماً، نیازی به تجهیزات خاص مانند سانتریفیوژ یا کیت‌های خونگیری ندارد و عوارض جانبی آن محدود به درد و التهاب خفیف موقتی است.

سوماً، این روش با تحریک سیستم ایمنی، روند ترمیم طبیعی رباط‌ها و تاندون‌ها را فعال می‌کند. چهارماً، برای درمان شلی رباط، آرتروز خفیف تا متوسط و دردهای مزمن عضلانی-اسکلتی مؤثر است. در مجموع، گزینه‌ای ایمن، کم‌هزینه و غیرتهاجمی محسوب می‌شود.

مزایای پی ار پی

پی آر پی (PRP) مزایای متعددی در پزشکی بازساختی دارد. اولاً، از خون خود بیمار تهیه می‌شود که خطر واکنش آلرژیک یا انتقال بیماری را به صفر می‌رساند. دوماً، با آزادسازی فاکتورهای رشد قوی، فرآیند ترمیم تاندون، رباط و غضروف را تسریع می‌کند.

سوماً، نسبت به کورتیکواستروئید عوارض کمتری داشته و اثر آن تدریجی و پایدار است. چهارماً، برای درمان آرتروز، آسیب‌های ورزشی و ریزش مو مؤثر بوده و یک روش سرپایی و کم تهاجمی است. در مجموع، گزینه‌ای ایمن و مؤثر برای بازسازی بافت محسوب می‌شود.

عوارض ارتوکین تراپی چیست

نوع عارضه	توضیحات
درد و تورم در محل تزریق	یکی از عوارض شایع ارتوکین، ایجاد درد و تورم در ناحیه‌ای است که تزریق انجام شده است. این درد معمولاً خفیف است و طی چند روز کاهش می‌یابد.
عفونت محل تزریق	هرچند که احتمال عفونت در ارتوکین تراپی بسیار نادر است، اما اگر در شرایط استریل انجام نشود یا بیمار مراقبت‌های لازم را انجام ندهد، ممکن است عفونت در محل تزریق ایجاد شود.
آسیب به عروق و اعصاب	در برخی موارد نادر، ممکن است تزریق به عروق یا اعصاب آسیب وارد کند. این می‌تواند منجر به درد شدید یا بی‌حسی در ناحیه تزریق شود.
التهاب بیشتر در ناحیه آسیب‌دیده	در بعضی از بیماران ممکن است پس از تزریق ارتوکین، التهاب در ناحیه آسیب‌دیده بدتر شود. این موضوع معمولاً موقتی است و به مرور زمان کاهش می‌یابد.
واکنش‌های آلرژیک	به دلیل استفاده از پلاسمای غنی از پروتئین‌های ضد التهاب، برخی افراد ممکن است به مواد موجود در ارتوکین واکنش آلرژیک نشان دهند. این واکنش‌ها معمولاً شامل خارش، تورم و قرمزی در محل تزریق است.
تهوع و سرگیجه	در برخی موارد نادر، بیماران ممکن است به دلیل پاسخ بدن به درمان دچار تهوع یا سرگیجه شوند. این علائم معمولاً موقتی و به سرعت برطرف می‌شوند.
تغییرات موقت در فشار خون	در برخی بیماران، تزریق ارتوکین ممکن است به طور موقت موجب تغییرات در فشار خون شود که اغلب نیاز به مراقبت خاصی ندارد و به سرعت به حالت طبیعی باز می‌گردد.

عوارض پی آر پی چیست

یکی از رایج‌ترین عوارض بعد از درمان پی‌آرپی، احساس درد یا تورم در ناحیه‌ای است که پلاسمای غنی از پلاکت تزریق شده است. این درد معمولاً خفیف است و چند روز بعد از درمان کاهش می‌یابد. همچنین ممکن است در برخی افراد تورم خفیف در ناحیه تزریق ایجاد شود که به طور معمول پس از 2 تا 3 روز از بین می‌رود.

هرچند که خطر عفونت در پی‌آرپی بسیار نادر است، اما مانند هر روش تزریقی دیگر، احتمال عفونت در ناحیه تزریق وجود دارد. تزریق پلاسمای غنی از پلاکت باید در شرایط استریل و توسط پزشک متخصص انجام شود تا خطر عفونت به حداقل برسد.

در برخی موارد نادر، ممکن است تزریق پی‌آرپی به اعصاب یا رگ‌های خونی آسیب وارد کند. این مشکل معمولاً به دلیل تکنیک نادرست تزریق یا آسیب به ساختارهای حساس در ناحیه تزریق اتفاق می‌افتد. اگر آسیب به اعصاب یا رگ‌ها رخ دهد، ممکن است باعث درد شدید، بی‌حسی یا تورم طولانی‌مدت شود.

در برخی افراد، التهاب ممکن است پس از تزریق پی‌آرپی بدتر شود. این اتفاق ممکن است به دلیل واکنش بدن به تزریق پلاسمای غنی از پلاکت یا تغییرات سیستم ایمنی در محل تزریق باشد. در چنین شرایطی، پزشک ممکن است از درمان‌های کمکی مانند داروهای ضد التهاب برای کاهش این التهاب استفاده کند.

با اینکه پی‌آرپی از خون خود بیمار تهیه می‌شود و بنابراین احتمال واکنش آلرژیک بسیار کم است، اما در برخی موارد نادر، ممکن است بیمار نسبت به اجزای پلاسمای غنی واکنش آلرژیک نشان دهد. این واکنش‌ها می‌توانند شامل خارش، قرمزی یا تورم در محل تزریق باشند.

تفاوت پی آر پی و ارتوکین تراپی در تاثیر گذاری این دو روش

پی‌آرپی به طور عمده برای درمان آسیب‌های بافت نرم مانند تاندون‌ها، رباط‌ها، و عضلات استفاده می‌شود. پلاسمای غنی از پلاکت که از خون خود بیمار استخراج می‌شود، حاوی فاکتورهای رشد است که به فرآیند ترمیم و بازسازی بافت کمک می‌کند.

در بسیاری از بیماران، پی‌آرپی می‌تواند به کاهش درد و افزایش انعطاف‌پذیری در نواحی آسیب‌دیده کمک کند. بنابراین، پی‌آرپی برای درمان کشیدگی عضلات، آسیب‌های تاندونی و مشکلات مفصلی در مراحل اولیه یا ملایم بسیار مؤثر است.

ارتوکین تراپی بیشتر بر کاهش التهاب و درد مفاصل تمرکز دارد. این روش با استفاده از پلاسمای غنی از پروتئین‌های ضد التهاب، به درمان بیماری‌های مفصلی مانند آرتروز و التهاب تاندون‌ها کمک می‌کند. پروتئین‌های ضد التهاب موجود در ارتوکین تراپی به کاهش التهاب مزمن و درد مفاصل کمک می‌کنند.

در مواردی که التهاب مفصل شدید است، ارتوکین می‌تواند تاثیر سریع‌تری در کاهش درد و بهبود حرکت مفصل نسبت به پی‌آرپی داشته باشد. بنابراین، اگر بیمار از درد مفصلی مزمن رنج می‌برد، ارتوکین می‌تواند گزینه مناسبی باشد.

پی‌آرپی به دلیل غنی بودن از پلاکت‌ها و فاکتورهای رشد، به طور خاص برای ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده و بهبود روند بازسازی موثر است. این درمان به طور عمده در آسیب‌های تاندون‌ها، کشیدگی‌ها و پارگی‌های رباط‌ها موفق عمل می‌کند.

فاکتورهای رشد موجود در پی‌آرپی باعث تحریک تولید کلاژن، رشد سلولی و تسریع فرآیند بازسازی می‌شوند. در نتیجه، بیمارانی که نیاز به بهبود بافت‌های آسیب‌دیده دارند، می‌توانند از پی‌آرپی نتایج خوبی دریافت کنند.

ارتوکین تراپی بیشتر در درمان التهاب مزمن و کاهش درد مفاصل مزمن مؤثر است. برخلاف پی‌آرپی که بیشتر بر ترمیم و بازسازی بافت‌ها متمرکز است، ارتوکین بیشتر به کاهش التهاب کمک می‌کند. این روش به ویژه برای بیماران مبتلا به آرتروز و سایر مشکلات مفصلی که دارای التهاب مزمن هستند، مناسب است.

سوالات متداول

نتیجه گیری

هزینه ارتوکین‌تراپی در تهران در سال 1405به‌طور میانگین 7 میلیون تومان برای هر جلسه است. این مبلغ بسته به نوع کیت مصرفی، تخصص پزشک، محل درمان (کلینیک یا بیمارستان خصوصی) و تعداد جلسات مورد نیاز متغیر است.

برخی بیمه‌های تکمیلی بخشی از هزینه را بازپرداخت می‌کنند.

در نتیجه، هر دو روش پی آر پی و ارتوکین تراپی از درمان‌های نوین و مؤثر برای کاهش درد و التهاب مفاصل و بافت‌های نرم هستند، اما تفاوت پی آر پی و ارتوکین تراپی در نحوه عملکرد و کاربرد آن‌ها موجب می‌شود که هر یک برای گروه خاصی از بیماران مناسب‌تر باشد.

پی‌آرپی بیشتر برای آسیب‌های بافت نرم مانند تاندون‌ها و رباط‌ها مؤثر است و در بازسازی بافت‌ها و ترمیم آسیب‌های حاد به کار می‌رود، در حالی که ارتوکین تراپی به طور خاص برای درمان التهاب مزمن مفاصل و مشکلاتی مانند آرتروز توصیه می‌شود.